از همان نخستین روزهای پس از انتخابات سال گذشته، زمزمه‌ها و شایعاتی در خصوص اختلاف نظر بین نماینده منتخب و فرماندار مطرح شده بود. شایعاتی که در صورت صحت، نشان از بی‌اعتنایی فرماندار به منتخب جدید آستارا بود. اما پس از آغاز به کار رسمی ولی داداشی در خرداد ماه، این شایعات با قوت بیشتری در فضای جامعه مطرح شد. بنا بر همان شایعات تأییدنشده، داداشی که به توصیه حلقه مشاوران، قصد انجام تغییراتی در چند پست کلیدی شهرستان را داشت، با مخالفت شدید سیروس شفقی مواجه شده و برخوردهای تند فرماندار، نماینده جدید را مجاب کرد تا عزل و نصب‌ها را از فرمانداری آغاز کند! پیش از این نیز شفقی در اواخر سال 1393 قصد خروج از فرمانداری به منظور شرکت در انتخابات سال مجلس شورای اسلامی را داشت که از تصمیم خود منصرف شد.

سیروس شفقی 53 ساله اهل روستای جوکندان تالش و از اعضای سابق جبهه مشارکت است که اکنون عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی استان گیلان می‌باشد. در اولین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر تالش شرکت کرده و نائب‌رییس این شورا شد. در سال 1379 با رأی اعضای شورای شهر تالش، به عنوان شهردار تالش انتخاب شد. دوران هفت‌ساله شهرداری تالش، موجب حرکت وی به مرکز استان شده و چندین سال، در نهاد‌های مختلف استانی مشغول به کار بود. با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، تحولات استان گیلان زیر نظر مستقیم محمدباقر نوبخت قرار گرفته و در اولین قدم، یکی از نزدیکان وی به نام محمدعلی نجفی با تأیید و همراهی آیت‌الله قربانی به استانداری گیلان منصوب شد. عزل و نصب‌ها پس از مدتی همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد همچون سایر استان‌ها آغاز شد. طی حکمی در روز 23 بهمن 1392، سید عیسی مهدوی جانشین ولی‌الله عظمتی شد تا فرمانداری رشت همچنان اصولگرا باقی بماند. همان روز، کیوان اسدپور از فرمانداری آستارا برکنار شده و سیروس شفقی جایگزین او شد. انتصاب شفقی به فرمانداری آستارا شاید به منزله سکوی پرتابی برای او باشد. دوران 32 ماهه فعالیت شفقی در برهه‌ای خاص از تحولات آستارا بود: شروع به کار فعالیت بندر پس از 20 سال انتظار، تعیین تکلیف و آغاز فعالیت منطقه ویژه اقتصادی آستارا، رکود شدید در بازار، نشست تاریخی آستارا-آستارا با حضور مسئولان عالی‌رتبه کشورهای ایران و جمهوری‌آذربایجان و ...

شاید بحث‌برانگیزترین مسئله در دوران فرمانداری شفقی، عدم انتصاب معاون سیاسی-اجتماعی فرماندار بود که نقص قابل‌توجهی برای فرمانداری یک شهرستان مرزی به حساب می‌آید. هنوز مناقشات انتخابات سال گذشته فراموش نشده که عدم اتخاذ تدابیر لازم برای اداره امور، چگونه پتانسیل بروز یک بحران اجتماعی را در آستارا فراهم کرده بود. قهر بخشی از جامعه اصیل آستارایی با صندوق‌های رأی، یکی از نتایج این بی‌تدبیری بود که علی‌رغم مشارکت افراد غیربومی در انتخابات، میزان نهایی مشارکت در حوزه انتخابیه آستارا دچار کاهش محسوسی شده بود.

اکنون زمان جابجایی‌ها فرا رسیده و شفقی به جای مهدوی، فرماندار رشت خواهد شد. ظاهراً سید عیسی مهدوی نیز جانشین علی فتح‌اللهی در فرمانداری تالش خواهد شد.

شاید این که تلاش داداشی برای برکناری شفقی و تثبیت این مسئله که خروج شفقی از فرمانداری، با پافشاری وی بوده را از چند ماه قبل، باخت اول کارنامه نمایندگی‌اش به حساب می‌آوردیم کمی بدبینانه بود اما حالا که ترفیع شفقی به فرمانداری رشت و انتصاب یک فرماندار فرهنگی-هنری برای شهرستانی که باز کردن گره‌های اقتصادی، اولویت اصلی آن است، محرز شده، به جرأت می‌توان گفت آستارا دچار عقب‌ماندگی بزرگی خواهد شد. در هر صورت سیروس شفقی از آستارا رفتنی است. اواسط تابستان، آرام آرام زمزمه عزیمت یونس رنجکش به آستارا به گوش رسید...

یونس رنجکش کیسمی هنرمند و روزنامه‌نگار اهل آستانه‌اشرفیه و عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه استان گیلان است. وی دارای تحصیلات کارشناسی محیط زیست و کارشناسی‌ارشد جغرافیای سیاسی بوده و در حال حاضر دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی می‌باشد. بازیگری را در انجمن نمایش آستانه‌اشرفیه از سال 1365 آغاز نموده و حدود دو دهه در محافل فرهنگی، ادبی و هنری استان فعالیت داشته و سابقه ریاست بر خانه شعر گیلان در سوابق وی دیده می‌شود. اوج فعالیت رسانه‌ای رنجکش از سال 1380 آغاز شد. او در این سال، با صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی خود، «روزنامه معین» را به انتشار رساند. در سال 1384 به سمت شمال‌غرب گیلان آمده و «دوهفته‌نامه پیک‌آستارا» را در آستارا به چاپ رساند. مدتی بعد، پیک‌آستارا دچار تغییراتی شده و این‌بار با نام «خط آخر» با صاحب‌امتیازی رنجکش و مدیرمسئولی داوود ملک‌زاده شاعر جوان و سرشناس آستارایی به بازار آمد. فعالیت جدی سیاسی رنجکش پس از این آغاز شد. رنجکش کاندیدای مورد حمایت حزب کارگزاران سازندگی برای هشتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در حوزه انتخابیه آستانه‌اشرفیه بود که ناکام ماند. او در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری سال 1392، عضو شورای مرکزی ستاد انتخاباتی حسن روحانی در استان گیلان بوده و مسئولیت کمیته تبلیغات و اطلاع‌رسانی ستاد را بر عهده داشت. حضور در ستاد انتخاباتی روحانی، وی را آنچنان بالا برد که اسفندماه همان‌سال، با حکم احمدی‌پور معاون سیاسی و امنیتی استاندار به سمت مدیرکل امور فرهنگی و اجتماعی استانداری منصوب شد! اما برخی معتقدند همای سعادتِ رنجکش، حضور در ستاد انتخاباتی روحانی نیست و او در ستادهای انتخاباتی دیگر هم دستی بر آتش داشته بلکه همشهری بودن با استاندار است که مزیت نسبی رنجکش در مقایسه با سایر مدیران استانی برای فرمانداری آستارا شناخته شده است! اکنون رنجکش با یک جهش فوق‌العاده، عازم فرمانداری آستارا است تا اولین تجربه فرمانداری‌اش را در این شهرستان کسب کند.

تجربه نشان داده فرمانداری آستارا برای کسانی که قدر این موقعیت را بدانند، سکوی پرتاب خواهد بود. عبدالرضا بی‌آزار، علی پاینده و اکنون سیروس شفقی افرادی هستند که از فرمانداری آستارا، بهره مناسب را برده‌اند. حتی در این میان، عسگر حسنی‌پور که معاونت سیاسی اجتماعی فرمانداری آستارا را تجربه کرده نیز توانسته از موهبت حضور در آستارا بهره‌مند شود. افراد فوق‌الذکر در حال حاضر همگی از اعضای شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی استان گیلان هستند. در این میان، محمد اخوان و مرتضی طالبی توفیقی نداشتند. جانشین او کیوان اسدپور نیز با کارنامه‌ای بسیار ضعیف، در انتخابات سال گذشته، شکست سنگینی را متحمل شد. او با وجود هزینه‌های فراوان، حتی 2000 رأی نیز نتوانست کسب کند. امروز پرسش اصلی این است که آیا یونس رنجکش با سوابق پایینی که دارد، از عهده مسئولیت بزرگ فرمانداری شهرستان مرزی بندر آستارا برخواهد آمد؟ باید منتظر ماند و عملکرد دومین فرماندار منصوب دولت تدبیر و امید را نظاره کرد...